Sunday, April 17, 2011

สงกรานต์ วันสาดน้ำ เดินทางและอยู่บ้าน

13 เมย.

ขอนแก่น - ร้อยเอ็ด แวะบ้านจ่าสมหมาย ตั้งใจไปช่วยงานศพคุณพ่อมานพ โพธิ์สูงผู้ล่วงลับในวัย 71 ด้วยโรคมะเร็งปอด (ใครสูบบุหรี่เพลาๆลงบ้างนะ) ไปถึงตอนเย็น จ่าสมหมายต้อนรับด้วย Regency และย่างเนื้อ ใต้ร่มมะม่วง บรรยากาศดีๆ ถึงแปลกที่แต่อบอุ่น นอนตอน 5 ทุ่มด้วยอาการเคลิ้มๆ ผู้กองปีเตอร์มา

ปลุกตอนเกือบ 6 ทุ่ม แต่ดื่มต่อไม่ไหวซะแล้ว เลยแยกย้ายกัน ผู้กองไปทำภาระกิจ, ผม...หลับ เตรียมตัวลุยงานต่อรุ่งขึ้น


14 เม.ย.

ถอนก่อนเถอะ ทำลาย Regency ที่เหลือ 1 กั๊ก (สงสัยว่าถ้าไม่มีคนซื้อให้กิน จะมีปัญหาซื้อเองไหม...)...ช่วยงานศพ ยกของ จัดอาหาร ยกๆๆๆ นู่น นี่ ทำตัวเป็น labor โกนหัวจ่าสมหมาย นั่งฟังพระสวด นั่งดูแขกเหรื่อเขามาร่วมงาน ผู้หลักผู้ใหญ่ อดีต สส., ครู, ข้าราชการ, ตำรวจ, ชาวบ้าน สัปเหร่อ และเราในความเงียบและวังเวงในหัว พลางนึกถึงอดีตที่เคยรู้จักและพูดคุยกับคุณพ่อมานพ (ผู้จากไป)

เลิกงานยังถอนอีก 4-5 แก้ว ก่อนเดินทางต่อ

18.30 น. ร้อยเอ็ด - สารคาม - บรบือ (ขอระขือ) - บ้านไผ่ - หนองบัวลาย 22.00 น. นอน


15 เม.ย.

ฟักลาบ - ซกเล็ก (ผมพึ่งรู้ว่าผมทำอร่อย คุณยายสั่งเพิ่มหลายจาน...) - เหล้าขาวที่พ่อซื้อให้ ค่อนขวดแล้วสติปัญญาชักมีปัญหา รู้สึกโลกหยุดนิ่ง เลยเก็บไว้ถอนหลังไปวัด - ฟักๆๆๆ (ลาบ) จากมีดเดียว เป็น 2 พร้า เร็วกว่าเดิมอีก...เบียร์มา พอแล้ว เดี๋ยวเมาเลือดกำเดาอาจไหลตอนไปวัด ฟังพระสวดอีก หลวงตาปล่อยให้เณรน้อยสวดยถาเพียงรูปเดียว...เีสียงเจื้อยแจ้ว...เก่งนี่ ผมยังจำไม่ได้เลย แล้วผมจำบทสวดอะไรได้บ้างไหม ? ช่างเหอะ

รดน้ำ ดำหัว ในความหมาย ผู้เฒ่า 20-30 คน นั่งเก้าอี้เรียงกัน ผู้น้อยถือขันน้ำพรมน้ำหอม ยอดไม้, ดอกไม้จุ่มรดมือ และอวยพร ผม.?..ไม่มีขันหรอก ผมอาศัยขันของคนอื่น...รดน้ำ, ทำความสะอาดธาตุของคุณทวด และคุณตาในวัดนั่นแหละ

กลับมาที่บ้าน ญาติๆ มาเยอะจัง พร้อมกับเมนูอาหารที่เราเตรียมไว้เมื่อเช้า แม่บ้านสานต่อด้วยกับข้าวหลากหลาย ขนมจีนน้ำยา (ผมไม่กินแน่), ก้อย, ลาบ เลืิอดแดงๆ , ผัดเนื้อใส่บักน้ำ (คนแก่หลายคนบอกขะลำ), ขมๆ เหล้า, เบียร์ไม่รู้มาจากไหน แต่ดูเหมือนซดได้แค่ 2-3 แก้ว หรือเพราะเหล้าขาวที่ค้างในเส้นเลือด จิบพอทำเนา และหลับไปตอนบ่าย 3 เพียงเพราะรำคาญเสียงคนเมา

ตื่นมาเพราะพายุอลหม่าน ฝนลูกเห็บตอนเย็นๆ รีบเก็บขวดเบียร์ที่เหลือ เสื่อ สาด เสื้อผา ลมแรง กระหน่ำ เสียงหลังคา ลูกเห็บกระเด็น ละออง ใบไม้ ดิน ทำความสะอาด ถูพื้นที่เปียก ไฟดับ น้ำไม่ไหล แต่จะแคร์ทำไม (เราไม่เคยอาบน้ำอยู่แล้วนี่) ย่างเนื้อต่อ ถอนเบียร์ที่ใครซักคนทิ้งไว้ให้ 3 ขวด นั่งคุยกับอา ผมกินย่างเนื้อบ่อยนะ...ในท้องใส้คงมีแต่เนื้อ พักนี้อาคงจะเมาๆ ทุกคนนอนหมดแล้ว ผมนั่งมองฟ้ามืดๆ คนเดียวและละเลียดเบียร์ต่อจนหมด ยังอุตส่าห์เก็บไว้ถอนสำหรับรุ่งขึ้น


16 เม.ย.

เช้า ไปดูไ้ม้ขนุนที่เลื่อยไว้ เตรียมเอามาทำพิณ ได้มา 3 แผ่น...ล้างถ้วยชามสร้างภาพหน่อย ย่างเนื้อต่อ ทำส้มตำ (รสชาตไม่ได้เรื่อง แม่บอกผมอย่างนั้น...! "ไม่นัวร์" ) ผมโบ้ยให้ไปเปลี่ยนปลาร้านครสวรรค์หรือจะสู้ปลาร้าปลากระดี่บ้านเรา ชั่วโมงนี้ฟาดเบียร์ขวดสุดท้ายที่นอนรอในกล่องโฟมน้ำแข็งที่ละลายหมดแล้ว รสเผ็ดๆ ทำเอาตื่นจากง่วงตอนเช้า หมดเรื่องทำแล้ว นอนพัก เดินทางกลับ เจออุบัติเหตุอย่างน้อย 4-5 รายริมถนนมิตรภาพ...

ถึงขอนแก่นแล้ว ดูไทยพรีเมียร์ TOT ชนะ อาร์มี่ 1-0

Monday, October 25, 2010

24 ตค 53 ปากช่อง ห้วยม่วง

24 ตค 53

ส่งของขึ้นชาญทัวร์ จากขอนแก่น-อุดร ใช้เวลา 20 ชั่วโมง

ผมส่งพัสดุจากขอนแก่นไป จ.อุดรฯ ด้วยกล่อง 3 กล่องจากเวลา 14.00 แล้วคอยโทรเช็คที่ปรับอากาศอุดร ตอน 17.00 ก็ยังไม่พบว่าของมาถึงอุดรซักที จนครั้งสุดท้ายที่โทรคือเวลา 19.00 ของยังไปไม่ถึงอุดรเลย ได้รับคำอธิบายจากพนักงานชาญทัวร์ว่ารถยังไม่เข้ามา ให้โทรเช็คอีกทีตอนเที่ยงพรุ่งนี้ และได้รับโทรศัพท์แจ้งจากเพื่อนที่อุดรเวลาราวๆเที่ยงของวันที่ 25 ว่าพึ่งได้รับของ เฮ้อ...ต่อไปคงไม่ใช้บริการมันแล้วล่ะ ค่าส่งก็แพงตั้ง 300 บาท และไม่รู้ด้วยว่าของจะขึ้นรถคันไหน เวลาเท่าไรจะถึง ที่เลือกบริษัทนี้เนื่องจากมีรถไป จ.อุดร และไม่แน่ใจว่าที่ บขส.จะมีบริการรับส่งของหรือไม่ เรื่องนี้ต้องไปสอบถามดูอีกที เนื่องจากบางครั้งเราต้องการส่งของด่วนแล้วถ้าเจอกรณีแบบนี้อีกจะทำให้เสียงานได้ บ้าชิบ...

ขอนแก่น-ปากช่อง บนรถชาญทัวร์ราคาไม่คุ้ม

ออกจากขอนแก่นเวลา 15.30 น. ด้วยรถทัวร์ ป.1 ชาญทัวร์ ด้วยราคาตั๋ว 381 บาท (ไอ้ห่านี่มันตั๋วขอนแก่น-กรุงเทพฯ นี่หว่า เราซื้อไปได้ไงวะ) แต่เนื่องจากไม่มีเวลาหารถอีกแล้ว เพราะบริษัทอื่นมีรถช่วงค่ำ ส่วนนครชัยแอร์นั้นถึงจะมีรถตลอดบ่ายถึงดึก แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะยินดีจอดรถให้ที่ปากช่องหรือไม่ คนเดินทางค่อนข้างน้อย ผมขึ้นไปนั่งบนรถไม่นานพนักงานก็แจกขนมเน่าๆ (ขนมปังใส้สังขยา กินเข้าไปคำแรกแทบอ้วก เพราะเริ่มมีกลิ่นสังขยาและมีรสเปรี้ยวเฝื่อนเขามาปนลิิ้นแล้ว) ไม่ต้องพูดถึงอาหารใส่กล่องอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือผัดไทยใส่ไข่ หมูสับกลิ่นอับๆ ไม่น่ากินเลย ผมเสียบไว้ที่ที่เก็บอาหารหลังเบาะนั่งโดยไม่อยากใส่ใจเท่าไรนัก

ระหว่างทางเข้าพิมายก็เริ่มพบน้ำท่วมตามข้างทาง ไร่นาชาวบ้าน บ้านเรือนได้รับความเสียหายอย่างมาก บางช่วงมีน้ำท่วมถนนมิตรภาพสูงประมาณ 6 นิ้ว ตามข้างทางเต็มไปด้วยน้ำยาวไปเรื่อยๆ จนถึงตัวเมืองโคราช แม้ทางเลี่ยงเมืองก็ได้รับความเสียหาย น่าสงสารชาวบ้านแถบนั้นมาก เป็นที่น่าสังเกตว่าเส้นทางสายมิตรภาพที่ผ่านตัวเมืองนั้นจะถูกแบ่งเป็น 3 เส้น คือ 1) จอหอ-วิทยาลัยครู-ผ่านหน้า รร.สุรนารี 2) เส้นตรงไป บขส.2 ผ่านหน้าพีกาซัส และ Big C และ 3) ถนนสายเลี่ยงเมือง ผมวิเคราะห์จากสภาพที่เห็นว่าปัญหาน้ำท่วมที่เกิดจากฝนตกหนักและน้ำที่เอ่อล้นจากการระบายน้ำจากเขือนลำตะคองที่อยู่ทิศเหนือของเมืองโคราชนั้นเนื่องจากมีถนนมิตรภาพขวางเส้นทางน้ำไหล รวมทั้งอาคารบ้านเรือนที่แน่นขนัดทำให้เกิดน้ำขังอย่างหนัก และเมื่อล้นถนน 3) น้ำจะไหลเข้าสูงตรงกลางเมืองคือเส้นที่ 2 ที่มีถนนเส้น 1 ขวางอยู่มีลักษณะเป็นแอ่งอย่างเห็นได้ชัดทำให้พื้นที่แห่งนี้เกิดน้ำขังหนักที่สุดและประกอบกับลำน้ำสาขาของลำตะคองนั้นไหลผ่านตัวเมืองทำให้ซ้ำเติมสภาวะน้ำท่วมยิ่งขึ้นไปอีก อาคารพาณิชย์ บ้านเรือน และโรงพยาบาลเสียหายหนัก รถยนต์หลายคนได้รับความเสียหาย การช่วยเหลือก็ทำได้ยาก สภาพน้ำท่วมยังพบเห็นไปถึง อ.กุดจิก และสีคิ้วด้วย โดยเฉพาะทิศเหนือของถนนมิตรภาพ







19.30 บ้านเสี่ยเต้ง ต้มไก่, ย่างหมึกพอล

ไปถึงปากช่องนั่งรอเสี่ยเต้งที่โลตัส ซดกาแฟขมไป เอสเพรสโซ่ ไป 1 แก้ว (ขมตายไม่เอาเรื่อง) พอไปถึงบ้านเสี่ยเต้งก็พบว่าหมอศักดิ์, ที่เทอร์ดกำลังช่วยกันจัดการกับไก่อยู่ หมอศักดิ์ต้อนรับด้วยเลือดไก่ลวกแกล้มหงษ์ทอง รสหวานๆ แปลกๆ กินไปกินมาถึงรู้ว่าเลือดนั้นลวกไม่สุก มีเลือดแดงๆไหลออกมาเป็นที่สยอดสยองสุดๆ ... ผมเดินเข้าไปในครัวไปช่วยสับไก่ แถมแอบดูเคล็ดลับการถอนขนไก่ของพี่เทอร์ดศักดิ์ นั้นแกใช้ทัพพีขูดขนออกสะอาดโครตๆ ส่วนน้ำจิ้มหมึกพอลนั้นเป็นน้ำจิ้มทะเลที่ปุ๊ (เมียเสี่ยเต้ง) เป็นคนทำ เห็นบอกว่าใช้มะนาว, น้ำปลา, น้ำตาล, กระเทียม และใช้พริกขี้หนูสวนตำเพื่อให้ได้กลิ่นหอมๆของพริก รสชาติปะแล่มๆ ดี ส่วนต้มไก่สูตรหมอศักดิ์ ขานี้เขาทำรสป่าๆ โดยต้มใส่ข่า, เกลือ น้ำใสๆ แล้วใส่พริกแห้งปรุงในถ้วยตอนไก่สุกแล้ว น้ำปลานิดหน่อย ดูเหมือนไม่ค่อยมีอะไรมาก แต่ก็อร่อยดี สมเป็นกับแกล้ม ทุกอย่างเผ็ดจนซู๊ดปาก (ดีกับท้องในยามพะอืดพะอมและขี้ไม่ค่อยออก) ปลาหมึกยักที่เสี่ยแกนำมาหมักไว้หนวดใหญ่มากๆ ย่างพอสุกหั่นจิ้มแจ่วเป็นกับแกล้มได้ดีจริงๆ ออกเค็มนิดๆ ประสาสัตว์ทะเล กินพอเหล้าหมดขวดจึงนอนตอนตี 2 พอดี

25 ตค 53 กินต่อ ทำบุญที่วัดถ้ำซับมืด ซดส้มตำระเบิด และเดินทางกลับ

ได้ยินว่าซับมืดวันนี้มีบุญทอดกฐิน ผมตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวไปวัดกับเพื่อนๆ และหลานๆ พวกเราไปถึงตอน 11.00 น. มีคนไปกันเยอะ ไม่เว้นแม้แต่คนไข้ ICU ยังอุตส่าห์ขนขึ้นรถพยาบาลไปด้วย ผลการรับบริจาควันนี้ได้เงินมากว่า 6 แสนบาท โดยเงินส่วนใหญ่มาจากทั่วทุกสารทิศ โดยเฉพาะกว่าครึ่งได้จากทีมงานจาก จ.นครนายก ชาวบ้านที่นี่มีพระที่นับถือศรัทธาที่ผมจำได้ก็มีหลวงปู่ทา ผู้ล่วงลับไปแล้วและผมได้ไปสักการะที่กุฏิของท่านด้วย อัฐิของท่านเป็นแก้ว (เหมือนอย่างที่เคยเห็นพระเถระดังๆหลายท่าน)




วัดแห่งนี้อยู่บนภูเขา และที่ผ่านมามีการก่อสร้างเจดีรูปร่างคล้ายๆ ปฐมเจดีขนาดเล็กสูงเด่นเป็นสง่าบนภูเขา เจ้าอาวาสของที่นี่คือหลวงพ่อสุพี ซึ่งในโอกาสนี้ได้จัดทำเหรียญรุ่นแรกออกมาแจกบรรดาศาสนิกชนทุกคน ผมเองก็ได้มา 1 เหรียญ



เจดีที่ตั้งอยู่บนยอดเขา มองเห็นไกลๆ



เสี่ยเต้ง น้องฟาง หมอศักดิ์ (คนทำส้มตำระเบิด) และน้องมัดหมี่


ผมเอง หลังจากได้เหรียนหลวงพ่อสุพีมาแล้ว อิๆ...


บริเวณหน้าศาลา และทางขึ้นเจดี


มัดหมี่


ภายในศาลา

กลับมาที่บ้านเสี่ย ผมฝานมะละกอเพื่อเตรียมทำตำระเบิด โชว์ฝีมือโดยหมอศักดิ์อีกตามเคย แซ่บสมคำร่ำรือ ส่วนผสมหลักๆ คือ ปลาร้าตัวเบ้อเร่อ, พริก, หมึกพอลลวกหั่นคล้ายๆ หอยลวก, น้ำตาลปิ๊ป, น้ำปลา หมอศักดิ์บอกเทคนิคว่าขั้นแรกตำพริกกระเทียมแล้วใส่ปลาร้า, น้ำปลา, น้ำตาล และคนให้เข้ากันก่อนจึงค่อยใส่มะละกอ, มะเขือเทศ บางครั้งอาจใส่มะขามตามชอบ

ปากช่อง-โคราช-หนองแวง

บ่าย 2 ผมเดินทางกลับจากปากช่องด้วยรถตู้ ราคา 60 บาท ไปลงที่บขส.เก่า นั่งรถ ป.2 จากโคราช-หนองแวง ค่ารถ 80- โชคดีที่รถที่นั่งมามีคนบ้านเดียวกันจึงขอติดรถไปด้วย มาถึงบ้านเวลา 19.30 น. นั่งรอพ่อกลับมาแล้วกินข้าวด้วยกัน คุยกันเล็กน้อย

26 ตค 53 กลับขอนแก่น

ตอนเช้าโทรหาลุงวร (บ้านหมี่ ลพบุรี) นั่งคุยกับยาย ได้พรมาหลายบทแสนจะจำยาก ยายเล่าเรื่องราวเก่าๆให้ฟังเยอะแยะมากมายจนจำไม่หวาดไม่ไหว จากนั้นก็กินนึ่งกบใส่ดอกแคร์ อร่อยไม่หยอกแฮะ แล้วพ่อมาส่งขึ้นรถป.2 โคราช-อุดร ไปลงขอนแก่น ด้วยค่ารถ 70 บาท

ยายมูล นนทะนำ ยายแท้ๆ อายุ 95 ผู้เป็นที่เคารพรักของผู้คนในหมู่บ้านให้พรผมมา ผมจำๆ จดๆอย่่างไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าใดนัก แต่รู้ว่าเป็นพรที่เป็นมงคล
มือ 10 นิ้ว คือเกษเกษา
ถวายบงคม กราบลงแล้วก้ม
ขอให้ม่มบ้างบาศปาดปัง
พวยไพศาลบ่ให้มีมาใกล้
แม่บ่มีหยังให้สิเอาคำแจกจ่าย
พอเป็นดอกเบี่ยเมียหน้าแผ่ผล
นอนหลับให้ได้เงินพัน
นอนฝันให้ได้เงินหมื่น
นอนตื่นให้ได้เงินแสน
แบนมือไปให้แก้วได้โชค
โทษฮ่ายอย่ามาพาล
มารฮ่ายอย่ามาบังเบียด
ขี้เดียจจังไรหนีไปไกลๆ
อายุ วรรณโณ สุขขัง พะลัง...

อีกบทหนึ่งเอาไว้สำหรับทำกิจการต่างๆ เช่น ย้ายบ้าน ทำการงาน ฯลฯ
พระบุญสงค์
นางพนงค์
กงพะนี
นางน้อยธรณี
ผู้ปั้นดินให้อยู่
(แล้วทำท่ากำดินใส่หัว เพื่อความเป็นมงคล)

Monday, May 11, 2009

เที่ยวสถานที่ถ่ายทำ "สมเด็จพระนเรศวรมหาราช" จ.กาญจนบุรี


(ต้น-น้องกาย-อุลตราโจ้)


พี่ฐา - น้องเกน (จอมป่วน) - น้องกาย จับดาบจะไปรบ


น่ากัวสุดๆ เหะๆ




แล้วก็ไอ้หนุ่มหมัดเมา เหะๆ...



อันนี้ถ่ายที่ตำหนักพระสุพรรณกัลยา



น้ำที่เห็นข้างล่างน่ะ เชื่อมั้ยจ๊ะว่าเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา เขาเอาไปแต่งอีกที


บ้านพวกนี้เตรียมไว้ถ่ายทำภาค 3





กำแพงเตี้ยๆ เอง แต่ตอนถ่ายทำออกมา ใหญ่โตมากกกกก



ช้างในกองถ่าย เขาพึ่งอาบน้ำให้มันตอนบ่าย งายาวๆ นั่นน่าจะของปลอมนะ


ช้างเขาอยากเล่นกะคนด้วย...








อันนี้ปืนโปรตุเกศ ยิงได้นะ 50 บาท 2 ลูก ดังปั้งๆๆ





เห็นไก่เดินมาตัวเดียว เลยทะลึ่งยิงมันซะเลย หุๆ รู้จักข้าน้อยไปซะแล้ว ไอ้ไก่โชคร้าย...คริกๆ


เสื้อสีแสดนั่นแหละ พี่อึ่ง แฟนจารย์ ส่วนผมน่าจะใส่ชุดคาวบอยนะ คราวนี้ยึดมาได้ 2 กระบอก



ขอถ่ายรูปกับพี่คนเลี้ยงม้า พี่แกเท่มาก ส่วนม้าก็ทรวดทรงดี
อยากขี่นะ แต่ต้องรอให้เจ้าม้ากินน้ำอิ่มก่อน เลยตัดใจเดินต่อ




บั้นท้ายดินระเบิด สิงห์หน้าเมืองหงสา ดูแล้วก็ขำดีนะ





อันนี้ถ่ายที่คุกเมืองหงสามั้ง เห็นหอกเยอะแยะ เลย




แล้วก็ แฮ่ม...ถ่ายคู่นางสนม เหะๆ น้องๆ พวกนี้แค่มายืนทำหน้าเขินๆ
แล้วก็บอกว่า "แล้วมาใหม่นะคะ" ให้ข้อมูลได้ดีมาก 555


ปล่อยเค้าออกไปปปปป



เบื้องหลังเมืองหงสา


บนรถเดินทาง เขาจะแวะรับเป็นระยะๆ


บนเมืองอโยธยามั้ง


ถังขยะนะ ไม่ใช่ถังเบียร์ แยกขยะขวด, กระป๋อง, พลาสติก, เศษอาหาร


หลังวัดมหาเถรคันฉ่อง


ข้างระเบียงวัดมีโอ่งเล็กๆ เขาใส่ใจรายละเอียดดีนะ


จริงๆ แล้วเป็นโฟมสลักลายนาคที่ข้างเสาอ่ะ เค้าว่ามันสวยดี เลยถ่ายมา มีทุกเสาเลยในศาลาวัดมหาเถรคันฉ่อง


หลักศิลา



พระประธานในวัดสไตล์มอญอ่ะ




ระฆัง (แหงอยู่แล้วล่ะ...แหะๆ)


ทางเข้าวัดมหาเถรคันฉ่อง


บนสะพานข้ามแม่น้ำเบื้องหลังเป็นเมืองหงสา



เจดีนี่อยู่ฝั่งไทยหรือมอญก็จำไม่ได้แล้วล่ะ


ข้างๆ วัดเก่าเมืองหงสา


พระพุทธรูปเก่าๆ ตามตัวนั้นมีแต่โฟมเลยนะ
ข้างในมีแค่โครงเหล็กบ้างนิดหน่อย แล้วก็โบกปูน ทำสี ทำได้เนียนมากๆ เห็นถึงความเก่าแก่



คนทางซ้ายชื่อไรนะ จำไม่ได้ อ้อ...ทราย เจริญปุระ
ในเรื่องเป็นลูกสาวเจ้าเมืองคัง เมืองที่อยู่บนภูเขา



วัว 2 ตัวนี้เชื่องมาก มันยืนอยู่นิ่งๆ ไม่เดินไปไหนเลยนะ อิๆ



พี่ฐาบอกเค้าหัน เค้าก็หัน ไม่รู้เล้ย ว่าต้องหันไปทางไหน ภาพเลยออกมาดูเปิ่นๆ ยังงี้แหละจ้ะ


เออ...รูปนี้ค่อยยังชั่วขึ้นหน่อย


น้องเกนจอมป่วน จะขี่ควาย


บ่อน้ำ



ช่างขยันทำฉากเก่าๆ จริงๆ เลยนะ หลังคาก็ทำให้มันพัง


จำฉากองค์ดำไปเที่ยงงานวัดได้มั้ยจ๊ะ แล้วโดนไล่มาทางสะพาน
แล้วพวกโจรก็ตกน้ำหมดเล้ย...



ไม่มีอะไร แค่เห็นว่าเกวียนมันสวยดี...

---จบแล้ว---เดี๋ยววันหลังจะมาเขียนเล่าเรื่องให้อ่าน ตอนนี้เอาภาพไปดูก่อนนะครับ